2009 Οι Σκηνοθέτες μιλούν

julian-doyle-photoO Julian Doyle, σκηνοθέτης της ταινίας ο “Αλχημικός Γάμος του Άλιστερ Κρόουλι” (Chemical Wedding) που κέρδισε το Βραβείο Κοινού για Ταινία Μεγάλου Μήκους, με αφορμή το βραβείο:

“Πάντα πίστευα ότι μπορείς να είσαι διασκεδαστικός, περιπετειώδης, αστείος και μερικές φορές πολύ χαζούλης και παράλληλα να ασχολείσαι με ενδιαφέρουσες και ευφυείς ιδέες. Σας ευχαριστώ όλους που με κάνατε να νιώσω ότι καταφέραμε να είμαστε διασκεδαστικοί και αστείοι και πολύ-πολύ χαζούληδες. Ελπίζω επίσης ότι κάποια από τα θέματα που προσπάθησα να θίξω στην ταινία -απο την κβαντική φυσική μέχρι τις μυστικές οργανώσεις και την βιβλική ιστορία, θα παραμείνουν στη σκέψη σας και θα προκαλέσουν μελλοντικές εξερευνήσεις”.

και για την εμπειρία του από την επίσκεψη στην Ελλάδα:

“Η Αθήνα την άνοιξη: τι όμορφη πόλη!  Και οι Έλληνες: πόσο ενδιεφέροντες άνθρωποι να συζητά κανείς. Έτσι, το να προβληθεί η αμφιλεγόμενη ταινία μου “Ο Αλχημικός Γάμος του Άλιστερ Κρόουλι” στο Φεστιβάλ SFF-rated αποδείχτηκε μεγάλη ικανοποίηση. Η tαινία πάντα διαιρεί το κοινό, κι αυτό που χάρηκα στο SFF-rated ήταν το πάθος και η ευστοχία των αντιδράσεων, είτε μίσησαν είτε αγάπησαν την ταινία.

Δεν ξέρω αν είναι ο σεβασμός που τρέφω για τη χώρα όπου γεννήθηκε η Φιλοσοφία, αλλά η ευφυία των συζητήσεων στην Αθήνα ήταν πολύ …διαφορετική από την εκζήτηση των όσων ειπώθηκαν για την ταινία στο Παρίσι. Έτσι, αν σας δοθεί η ευκαιρία να περιπλανηθείτε στους λαβύρινθους των μικρών δρόμων με τα μυριάδες μικρά μαγαζιά ή να σταματήσετε για ένα μεζέ στα πολλά εστιατόρια, μην διστάσετε. Όσο για την Ακρόπολη και τον Παρθενώνα, αν και είμαι άνθρωπος της εικόνας, αυτά είναι θεάματα που δεν αρκεί να τα δείτε σε φωtογραφίες – πρέπει να τα βιώσετε από κοντά.”


nofre-moya-photo

O Nofre Moya, σκηνοθέτης της ταινίας “Μεταλλική Βροχή” (La Pluja) που έλαβε το Βραβείο Κοινού για Ταινία Μικρού Μήκους, για την βράβευση της ταινίας του:

“Είναι μεγάλη τιμή για μένα που βραβεύτηκα με το Βραβείο Κοινού. Με κάνει να νιώθω ότι μοιράζομαι με το Κοινό παρόμοιες ανησυχίες για την κοινωνία του σήμερα, αλλά και σχετικά με το τι μας περιμένει στο κοντινό μέλλον αν δεν αλλάξουμε τη στάση μας. Μερικές φορές, το Φανταστικό είναι ο καλύτερος τρόπος για να αναλύσει κανείς το Πραγματικό”.




ryan-uzilevsky-photo

O Ryan Uzilevsky, σκηνοθέτης της ταινίας μικρού μήκους “To Ποτάμι της Ντροπής” (The River of Copsa Mica) για το τι σήμαινε γι αυτόν και την ταινία του η επιλογή της να προβληθεί στο SFF-rated 2009, και για το πώς πέρασε στην Ελλάδα:

“Είσαι μέσα”: από τα καλύτερα νέα που μπορεί να βρει ένας σκηνοθέτης στο e-mail του. Συνήθως χορεύω σαν τρελός στον διαμέρισμά μου όταν διαβάζω αυτές τις λέξεις. Και πριν τέσσερεις εβδομάδες, συνέβη: H ταινία μου είχε γίνει αποδεκτή στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Επιστημονικής Φαντασίας & Φανταστικού SFF-rated στην Ελλάδα! Πριν λίγες εβδομάδες λοιπόν, υπενοικίασα το διαμέρισμά μου, έβαλα μερικά dvd και μερικά ρούχα σ’ ένα σακίδιο, και αγόρασα ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή από τη Νέα Υόρκη στην Ελλάδα.  Μια μάλλον τυπική, αυθόρμητη συμπεριφορά εκ μέρους μου, βασισμένη εν μέρει στην πίστη και εν μέρει στο απόλυτα χύμα. Μετά την αρχική βουτιά, τα πράγματα άρχισαν να συντονίζονται κι έφτασα στην Ελλάδα με μερικές καλές επαφές και ανοιχτό μυαλό. Φτάνοντας στον χώρο του φεστιβάλ, οι διοργναωτές μου φέρθηκαν με μεγάλο σεβασμό και φροντίδα λες και είχα κάνει κάτι σημαντικό, κάτι σπάνιο αν αυτό που έχεις κάνει όλο κι όλο είναι μια ταινία μικρού μήκους. Μιλήσαμε επίσης εις βάθος και για την ταινία. Ένα βράδυ με κάλεσαν σε δείπνο σε ελληνικό εσταιτόριο με πολύ νόστιμο φαγητό μαζί με κάποιους άλλους σκηνοθέτες που είχαν έρθει να επισκεφθούν το φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων και ο Julian Doyle, o οποίος ήταν εκ των βασικών δημιουργών σε μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες: στο “Brazil” του Τέρυ Γκίλιαμ (ο Julian ήταν ο μοντέρ). Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου! Την επόμενη μέρα είχε κανονιστεί μια ζωντανή ραδιοφωνική συνέντευξη, όπου διασκέδασα πολύ.

Οι άλλες ταινίες του φεστιβάλ ήταν εμπνευσμένες, και το χαλαρό κλίμα επέτρεπε στους σκηνοθέτες και στο κοινό να έρθουν σε επαφή και να γνωριστούν εύκολα και φιλικά. Το SFF-rated ξεκίνησε ένα μεγάλο κύκλο δημοσιότητας και αναγνώρισης της ταινίας μου στην Ευρώπη. Η ταινία λαμβάνει χώρα στη Ρουμανία και αποφάσισα μετά την Ελλάδα να ταξιδέψω εκεί. Και βρέθηκα σε περιοδικά και στην τηλεόραση, και τώρα συνεργάζομαι με έναν γνωστό δημοσιογράφο-φωτογράφο της Ρουμανίας για να φτιάξουμε ένα ντοκυμαντέρ για το ταξίδι μου στην μικρή ρουμανική πόλη όπου διαδραματίζεται η ταινία. Το Φεστιβάλ SFF-rated ήταν ο καταλύτης για όλα αυτά με πολύ περισσότερους τρόπους απ’ όσους μπορούσα να φανταστώ όταν διάβασα τις λέξεις: “Είσαι μέσα”. Ευχαριστώ!”


marya-mazor-photoΗ Marya Mazor, σκηνοθέτιδα της ταινίας μικρού μήκους “Ο Φτερωτός Άνθρωπος” (The Winged Man) για την επίσκεψή της στην Ελλάδα:

” ”

(επιβεβαιώνεται το κλισέ ότι οι κυρίες τείνουν να καθυστερούν. Μάρια, περιμένουμε!)

(μέρες μετά): Λίγο καθυστερημένη, αλλά τα κατάφερε:

Γουάου!!  Καταπληκτικό, το να ταξιδεύουμε στην Ελλάδα για να δούμε την ταινία μας, Ο Φτερωτός Άνθρωπος -μια φαντιαστική ιστορία που μοιάζει να προέρχεται από τους Αρχαίους Ελληνικούς Μύθους…

Με το πού φτάσαμε, μας περίμενε ένα ζεστό καλωσόρισμα από τον Α***** Π******* και την ομάδα του SFF-rated.  Αν και η ταινία μας ήταν μικρού μηκους, μας έκαναν να αισθανθούμε ότι συνεισφέραμε σημαντικά στο φεστιβάλ, και προσκληθήκαμε σε δείπνο με άλλους σκηνοθέτες σε ένα καταπληκτικό ελληνικό εστιατόριο. Και πόσο εκπλαγήκαμε όταν στο τραπέζι ήταν και ο Julian Doyle των Monty Python! Ως πρωτόβγαλτοι σκηνοθέτες αισθανθήκαμε ως μεγάλη τιμή να είμαστε στο ίδιο τραπέζι με τους ήρωές μας!!   Την επομένη ενός απίστευτου γεύματος, ξεκινήσαμε να ανακαλύψουμε τις πολλές χαρές του φεστιβάλ, αλλά και της Ελλάδας – ακόμη προσπαθώ να χωνέψω την όλο δέος εμπειρία της επίσκεψης στην Ακρόπολη και στο ναό του Απόλλωνα όπου η μάντις των Δελφών κάποτε έλεγε τους χρησμούς της (το θυμάμαι στο “Winter’s Tale” του Σαίξπηρ – ένα από τα πιο αγαπημένα μου θατερικά έργα που έχω σηνοθετήσει).

Τα έργα που είδαμε ήταν ενδιαφέροντα και ποικήλης αισθητικής – η ταινία δε του Julian, O Χημικός Γάμος του Άλιστερ Κρόουλι, κορυφαίο! Η δική μας ταινία, μια ιστορία μαγικού ρεαλισμού όπου ένα νεαρό κορίτσι συναντά μια μυστηριώδη Φτερωτή φιγούρα, ήταν ίσως διαφορετική από τις ΕΦ ταινίες που χαρακτηρίζουν το SFF-rated -αλλά επαναλαμβάνω ότι οι άνθρωποι του φεστιβάλ μας έκαναν να νιώσουμε ότι και η ταινία μας ήταν εξίσου σημαντική με τις υπόλοιπες. Βλέποντάς την δε με Ελληνικό κοινό και ελληνικούς υπότιτλους ήταν μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ -κι ήταν σπουδαίο το να μιλώ με το φιλικό και σκεπτόμενο Ελληνικό κοινό για το τι είδαν και πώς τους φάνηκε.
Η Αθήνα είναι τόσο ωραία πόλη, και οι Έλληνες τόσο πολύ φιλόξενοι, που ήταν υπέροχο επίσης και το να περπατώ στα πέτρινα δρομάκια, να επισκεπτμαι τα πολλά μικρά μαγαζιά και να ανακαλύπτω μία πόλη που είναι ταυτόχρονα αρχαία και μοντέρνα.

Οι άνθρωποι του SFF-rated είναι πολύ αφοσιωμένοι και παθιασμένοι με τον κινηματογράφο Επιστημονικής Φαντασίας. Και έκαναν και την εξτρά προσπάθεια να είναι φιλόξενοι και να καλωσορίσουν τους σκηνοθέτες που ήρθαν από το εξωτερικό. Σας ευχαριστώ που κάνατε αυτό το ταξίδι μια τόσο υπέροχη εμπειρία!”


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: